سقوط هلی کوپتر حامل ابراهیم رئیسی و همراهان او و به دنبال آن تغییر رییس دولت، ممکن است به معنای شروع فصل جدیدی در سیاست داخلی، خارجی و دیپلماسی انرژی ایران قلمداد شود. این انتظار تا چه حد درست است؟
صنعت انرژی ایران با مشکلات متعددی در دوران دولت سیزدهم روبرو بود اما پس از حادثه سقوط هلی کوپتر رئیسی، رسانه های دولتی و رسانه های نزدیک به اصول گرایان مرتب از افزایش صادرات نفت ایران در سال های گذشته به رغم تداوم تحریم های آمریکا و دیپلماسی موفق دولت رئیسی سخن گفتند.
جواد اوجی، وزیر نفت، مدعی شد مسائل مهمی مانند تداوم ناترازی انرژی، بهینه سازی مصرف انرژی و توسعه میدان های نفت و گاز به ویژه میدان های مشترک، دغدغه های رئیسی بود. به گفته اوجی، رئیسی در نشست های مختلف، روند اجرای پروژه ها و سرمایه گذاری ها در صنعت نفت را جویا می شد و بر افزایش تولید، صادرات، اشتغال زایی و عایدات آن ها برای کشور تاکید می کرد.
این در حالی است که طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، ایران در سال گذشته میلادی، ۱۰۰ میلیارد دلار صرف یارانه های انرژی کرده که این مساله می تواند تلاش های دولت را برای کاهش کسری بودجه ناکام بگذارد. در نهایت بار مالی این یارانه ها بر دوش مردم خواهد افتاد که غالبا با تورم و کاهش قدرت خرید ناشی از استقراض دولت مواجه می شوند.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده